үзеңгі


үзеңгі
зат.
Көлікке міну үшін, ер-тұрман әбзелінің аяқ салатын бөлігі. Ердің екі қапталына қайыс бау арқылы тағылады. Ол атқа оңай мініп-түсу және ат үстінде мығым отыру үшін қолданылады. Көне түріктерде пайда болған. Үзеңгіні қазақ шеберлері ағаштан, қоладан және темірден жасаған. Ағаш үзеңгілерді көбінесе Қазақстанның солтүстік аудандарында қайыңнан иген. Ал темір үзеңгілерді сыртынан күміс шауып әшекей жүргізген. Үзеңгі түрлері де көп. Мысалы: құранды ердің жалпақ табан үзеңгісі, торлама үзеңгі, ашамай үзеңгі т.б. түрлері де болған. «Үзеңгі» атауы «өзіне ыңғайлы» деген сөзден шыққан.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.